Чорны кот з аднайменнага апавядання амерыканскага пісьменніка Эдгара По чымсьці нагадвае беларускага нячысціка Варгіна. Дэманічны кот Варгін – гэта кашэчы кароль. Ён вялізны, увесь чорны, нібы смоль, поўсць на ім блішчыць, мяккая і гладкая, а вочы гараць агнём. У гэтага ката ёсць здольнасць нечакана з’яўляцца і гэтак жа нечакана знікаць. Ён часта мяняе гаспадароў. Новыя гаспадары яго звычайна любяць і лашчаць, а Варгін выклікае ў іх цяжкія псіхічныя захворванні. Ад вуркатання гэтага ката у галаве тых, хто з ім найбольш бавіцца, заводзяцца восы, матылі альбо розныя пачварныя істоты. Калі які-небудзь моцны чараніўнік своечасова не дапаможа, то чалавек, які падпаў пад уплыў ката Варгіна, губляе розум і станавіцца здольным на жахлівыя ўчынкі.Паводле міфалагічных уяўленняў беларусаў кот звязаны з “нячыстай сілай”. Лічылася, што чорт можа набываць выгляд чорнага ката. А некаторыя верылі, што кожны кот мае намер задушыць чалавека, пакуль той спіць. Не здольным на такі ўчынак лічыўся толькі кот, пазбаўлены… хваста, бо менавіта ў хвасце і месціцца ўся кашэчая злосць.Эдгар По ў апавяданні “Чорны кот” паказвае, як мяняецца чалавек “пад уплывам д'ябальскае цягі да алкаголю”. А вобраз ката ў гэтым творы спалучае як рэалістычныя, так і містычныя рысы.